MicroRNAs is kleine die genproducten, worden gevonden om in genuitdrukking worden geïmpliceerd, die eerst in 1993 door onderzoekers bij de Universiteit van Harvard werden beschreven. De termijn werd microRNA voorgelegd in toen deze single-strand molecules van RNA over nucleotiden in lengte vollediger in Wetenschap in Oktober 2001 door Gary Ruvkun van het Algemene Ziekenhuis van Massachusetts in Boston werden gedetailleerd.
Mirn140, wanneer normaal het werken, staat voor normale cel toe die door de proteïne Pdgfra signaleren die behoorlijk celmigraties noodzakelijk voor de correcte mondeling-schedelbouw teweegbrengt. De onderzoekers toonden aan dat Mirn140 de cell’suitdrukking van Pdgfra blokkeert. Aldus, kan het gespleten gehemelte uit ook weinig Pdgfra voortvloeien die wegens of een verandering in het gen Pdgfra of teveel Mirn140 voorkomt.
„Wij toonden aan dat dit microRNA de uitdrukking van het gen door de migratie van voorlopercellen aan het gehemelte-zichvormend gebied te controleren,“ bovengenoemde belangrijkste onderzoeker John H. Postlethwait, een professor van biologie en lid van het UO Instituut van Moleculaire Biologie en Instituut van Neurologie regelt. „Dit is een nieuw mechanisme nooit vóór beschreven.“
Een gespleten gehemelte is het openen in het gehemelte waarin de twee partijen van het gehemelte niet, smolten of, tijdens de vroege ontwikkeling van een baby samen toetraden. Het gespleten gehemelte kan toespraakproductie, de het voeden, maxillofacial groei en dentitie negatief beïnvloeden.
De eerste bekende poging om het tekort te verbeteren kwam A.D. in 500 voor. Het tekort komt met of zonder gespleten lip (een scheiding van de twee kanten van de lip), gemiddeld, in 1 in 600 pasgeborenen, volgens de Stichting van het Gespleten gehemelte voor, maar kan door ras variëren. De hoogste weerslag (3.6 per 1.000 geboorten) komt in Indianen voor. De vorming van het gehemelte begint na vijf weken van zwangerschap in mensen en de tekorten kunnen bij 17 weken, volgens eMedicine zichtbaar worden WebMD’s.
De bevindingen verstrekken een nieuw venster in de mechanismen betrokken bij gespleten gehemelte en craniofacial tekorten, maar de onderzoekers waarschuwen dat de bevindingen op geen nieuwe klinische toepassingen richten.
De „verdere exploratie van hoe microRNAs en andere factoren signalerende wegen zoals de weg Pdgf tijdens palatogenesis moduleren zal zonder twijfel inzicht in de oorzaak van blijven verstrekken, en de mogelijke behandelingen voor, menselijke craniofacial ziekte,“ de auteurs besluiten.
###
De medeauteurs van het document van de Genetica van de Aard met Postlethwait waren: post-doctorale onderzoeker Johann K. Eberhart; gediplomeerde studenten Xinjun hij en Lied Hao; onderzoek medewerker Mary E. Swartz; onderzoek verwante yi-Lin Yan; studenten Taylor C. Boling en Allison K. Kunerth; vroegere gediplomeerde student Macie B. Walker; en Charles B. Kimmel, professor emeritus van biologie. Eberhart en hij was teamleiders op het project, maar alle medeauteurs droegen eveneens bij.
De nationale Instituten van de V.S. van Gezondheid en het Nationale Centrum van de V.S. voor de Middelen van het Onderzoek financierden het onderzoek door toelagen aan Postlethwait, Eberhart en Kimmel. Ongeveer de Universiteit van Oregon De universiteit van Oregon is een het onderwijs en onderzoekinstelling van wereldklasse en het vlaggeschip openbare universiteit van Oregon. UO is een lid van de Vereniging van Amerikaanse die Universiteiten (AAU), een organisatie uit 62 van de belangrijke openbare en privé onderzoekinstellingen wordt samengesteld in de Verenigde Staten en Canada. Het lidmaatschap in AAU is door slechts uitnodiging. De universiteit van Oregon is één van slechts twee leden AAU in het Vreedzame Noordwesten.
Bronnen: John Postlethwait, professor van biologie, 541 - 346-4538, jpostle@uoneuro.uoregon.edu; Charles Kimmel, professor emeritus van biologie, 541-346-4519, ckimmel@uoregon.edu
Verbindingen: Postlethwait: http://www.neuro.uoregon.edu/ionmain/htdocs/faculty/postleth.html; De faculteitspagina van Kimmel: http://www.neuro.uoregon.edu/ionmain/htdocs/faculty/kimmel.html; biologie afdeling: http://biology.uoregon.edu/; Instituut van Moleculaire Biologie: http://www.molbio.uoregon.edu/; Instituut van Neurologie: http://www.neuro.uoregon.edu/ |
